Έγιναν και οι gay (γαυ!) άνθρωποι και θέλουν Γάμο!
Oμοφυλοφιλία και ο «αριστερός» ερμαφροδιτισμός
Γράφει: Η Θάλεια Βεργή
Από το Ρεσάλτο τ.3
H ελληνική αριστερά ακολουθώντας τα αχνάρια της ευρωπαϊκής αριστεράς αρχίζει να εκτοπίζει και από το λεξιλόγιό της τα βασικά ταξικά ζητήματα και να περιστρέφεται γύρω από περιθωριακά ζητήματα μικρομεταρρυθμίσεων και «μειονοτικών ευαισθησιών». Εδώ ο κόσμος καίγεται και οι «αριστερές» ηγεσίες το μόνο «προοδευτικό» που έχουν να πούνε είναι γύρω από το χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, για τον πολιτικό γάμο, τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», το γάμο των ομοφυλοφίλων και τα παρόμοια: ευθυγραμμίζονται πλήρως με όλα τα ιδεολογικά κόπρανα του «εκσυγχρονιστικού νεοφιλελευθερισμού». Τα προϊόντα του κοσμοπολιτισμού και τα πολύ-πολιτισμικά ιδεολογήματα τα πλασάρουν σαν πρόοδο και τα καθιστούν «επίκαιρα» πολιτικά ζητήματα.
Το πλέον θλιβερό είναι ότι οι καθεστωτικές αριστερές ηγεσίες με σημαιοφόρο τον κ. Αλαβάνο, φιλοδοξούν να «εμπλουτίσουν» το σοσιαλιστικό κίνημα με τη διεκδίκηση της «χειραφέτησης» των ομοφυλοφίλων. Ουσιαστικά προβάλουν την απαίτηση να αναγνωρίσει το σοσιαλιστικό κίνημα την ύπαρξη κάποιου «τρίτου φύλου» που η φύση τάχα δημιούργησε, πλάι στη γυναίκα και τον άνδρα. Ζητούν να παρέμβουμε σε εντελώς προσωπικά ζητήματα και να υιοθετήσουμε μια εντελώς ανόητη και αντεπιστημονική άποψη: Ότι δηλαδή η ομοφυλοφιλία είναι πολιτικό δικαίωμα και διεκδίκηση! Μια κοινωνική και ψυχολογική διαστροφή την ανάγουν σε διεκδικητικό πολιτικό αίτημα!
Κοινωνική διαστροφή
Οι ιδρυτές του επιστημονικού σοσιαλισμού βεβαίως ασχολήθηκαν ελάχιστα με το θέμα και αυτό δεν οφείλεται στα συντηρητικά ήθη της εποχής τους. Τους απασχολούσαν σοβαρότερα ζητήματα. Στο βαθμό πάντως που ασχολήθηκαν χαρακτήρισαν την ομοφυλοφιλία διαστροφή. Αυτή την άποψη διατυπώνει ο Ένγκελς στην περίφημη μελέτη του για την «καταγωγή της οικογένειας». Θεωρεί μάλιστα ότι οι αρχαίοι Έλληνες τιμωρήθηκαν με τη «διαστροφή της ομοφυλοφιλίας» για την καταπίεση που επέβαλαν στη γυναίκα.
Ξέρουμε τι λένε για τον Ένγκελς κάποιες τραυματικές περιπτώσεις φιλελευθέρων μικροαστών: ότι είναι ένα «σεξιστικό γουρούνι»! Οι αντιδράσεις τους έχουν την κατανόησή μας. «Διαστροφή» επίσης χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία ένα άλλο «σεξιστικό γουρούνι», ο Λένιν, σε μια δημοσιευμένη συνομιλία του με την Κλάρα Τσέτκιν, το 1920.
Μήπως όμως οι μεγάλοι δάσκαλοι του επιστημονικού σοσιαλισμού λάθευαν;
Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι τα αίτια της ομοφυλοφιλίας πρέπει να αναζητηθούν όχι στη φύση, αλλά μόνο στο πεδίο της ψυχολογίας και σε τελική ανάλυση στο πεδίο της κοινωνικής μας ύπαρξης. Ο καπιταλιστικός «πολιτισμός», που έχει αναπτύξει τεράστιο κοινωνικό πλούτο, όσο κανένας άλλος πολιτισμός πριν από αυτόν, έχει πληρωθεί με πανάκριβο ψυχικό τίμημα: την παραμόρφωση και εξαθλίωση της ανθρώπινης ευαισθησίας, τον κατακερματισμό των ενστίκτων, την καταστροφή της ψυχοσεξουαλικής ικανότητας για ποιοτική ικανοποίηση των αναγκών, την επιβολή διεστραμμένων κοινωνικών και ερωτικών σχέσεων. Ο σύγχρονος εφιάλτης έχει τα χαρακτηριστικά του δυτικού ατομικισμού: Νευρώσεις, ψυχώσεις, ψυχοσεξουαλικές διαστροφές…
Ζήτημα επιλογής;
Βεβαίως ο προσανατολισμός της σκέψης προς την κατεύθυνση του κοινωνικού καθορισμού των ψυχολογικών διαστροφών ενοχλεί μερικούς. Διατείνονται ότι η ομοφυλοφιλία και η ετεροφυλία είναι απλά ζητήματα «επιλογής»!!! Οι «θεωρητικοί» των ομοφυλόφιλων στο ερώτημα «το πώς γίνεται ένας ομοφυλόφιλος» αντιτείνουν το ερώτημα «το πώς γίνεται ένας ετερόφυλος»! Δηλαδή αρνούνται κάθε αιτιατή σχέση. Η ομοφυλοφιλία ή ετεροφυλία είναι απλά θέματα ατομικής επιλογής.
Για τους βαγιανάτους και τους λοιπούς «θεωρητικούς» της ομοφυλοφιλίας τα καταλαβαίνουμε τέτοιου είδους «επιχειρήματα». Κάθε άνθρωπος χρειάζεται μια θεωρία που να δικαιολογεί και να δικαιώνει την πράξη του. Το κατά πόσο ανταποκρίνεται στα πράγματα είναι άλλο ζήτημα. Τι να πούμε όμως για κάποιους αυτό-καλούμενους μαρξιστές που αποδέχονται την άποψη της «επιλογής»; Πώς είναι δυνατόν μια λειτουργία με πυρήνα την αναπαραγωγή της ζωής να είναι ζήτημα υποκειμενικής επιλογής; Αφήνουμε το γεγονός ότι κάθε «υποκειμενική επιλογή» είναι κοινωνικά καθορισμένη.
Η αναπαραγωγή μαζί με τη διατροφή-αφοτερίωση, είναι φαινόμενα ταυτόσημα με τη έννοια της ζωής. Δεν θα υπήρχε ζωή χωρίς τη διαρκή αυτό-ανανέωσή της. Κι αυτό στον άνθρωπο και στους άλλους ανώτερους οργανισμούς γίνεται με τη συνεύρεση θηλυκού-αρσενικού. Επομένως η συνεύρεση θηλυκού-αρσενικού είναι νόμος της ζωής και όχι τυχαία επιλογή. Δεν είναι λοιπόν ο φυσικός νόμος που χρειάζεται αιτιολόγηση ( «πώς γίνεσαι ετερόφυλος»), αλλά η παρέκκλιση από αυτόν. Δεν μας φαίνεται παράδοξη η στροφή της πυξίδας στο Βορά. Οπωσδήποτε όμως θα μας προβλημάτιζε η στροφή της νοτιοανατολικά.
Λένε κάποιοι ότι η σεξουαλική επαφή γίνεται για την ευχαρίστηση και όχι για την αναπαραγωγή. Αν έτσι έχουν τα πράγματα θα πρέπει να δεχτούμε ότι και η διατροφή επίσης γίνεται για την ικανοποίηση της γεύσης και όχι για την επιβίωση. Η ηδονή είναι το επακόλουθο των υλικών λειτουργιών και ενστικτωδών δομών του ανθρώπου που υπόκεινται στις παραμορφώσεις και αλλοιώσεις των πολλαπλών κοινωνικών καταπιέσεων. Είναι άλλο πράγμα οι νόμοι της φύσης και της ζωής και άλλο πράγμα η συνείδηση ή οι παραμορφώσεις και ακρωτηριασμοί της φύσης, των ενστίκτων του ανθρώπου και των φυσικών λειτουργιών του. Οι «αριστεροί» που επιμένουν στο αντίθετο πρέπει να αφαιρέσουν από τα εμβλήματά τους το πορτρέτο του Μαρξ και να βάλουν το Χότζα και το γάιδαρό του. Και ο Χότζας πίστευε ότι το να ταΐζεις ή όχι το γάιδαρό σου είναι ζήτημα επιλογής…
Ο «πολιτισμός» του ανταγωνισμού
Κάθε παρέκκλιση από τη φυσική συμπεριφορά έχει να κάνει με το βιασμό του ανθρώπινου ψυχισμού, της ανθρώπινης φύσης: κακοποιούνται εξίσου βάναυσα με το φυσικό περιβάλλον. Ο άνθρωπος έχει καταδικαστεί μέσα στις ταξικές κοινωνίες να επιβιώνει σε ανταγωνισμό (συχνά θανάσιμο) με τα άλλα μέλη της κοινωνίας και επομένως να διαμορφώνει μια επίκτητη ψυχολογία που αντιφάσκει προς το φυσιολογικό της υπόβαθρο. Όλες οι πλευρές της ζωής, μαζί και ο έρωτας, αντικρίζονται υπό το πρίσμα μιας ανταγωνιστικής ψυχολογικής διάθεσης, η οποία είναι εντονότερη στον αγώνα για οικονομική και κοινωνική υπεροχή. Γι αυτό οι άνθρωποι μπορούν να μιλούν όχι μόνο για τις αντιλήψεις της μιας ή της άλλης εποχής στα θέματα της ζωής και του έρωτα, αλλά και για διαφορετικές ταξικές αντιλήψεις. Τις διαφορετικές αντιλήψεις για τον έρωτα από κοινωνία σε κοινωνία και από τάξη σε τάξη, δεν παρέλειψε να σημειώσει ο Ένγκελς: «Ερωτικοί δεσμοί, με τη σύγχρονη έννοια, παρουσιάζονται μονάχα έξω από την επίσημη κοινωνία. Οι βοσκοί που τις χαρές και τους καημούς του έρωτά τους μας τους τραγουδούν ο Θεόκριτος και ο Μόσχος, ο Δάφνης και η Χλόη του Λόγγου, είναι αποκλειστικά όλοι δούλοι που δεν συμμετέχουν καθόλου στο κράτος, στη σφαίρα της ζωής του ελεύθερου πολίτη. Εκτός όμως από τους δούλους, μονάχα στα προϊόντα αποσύνθεσης του κόσμου που έδυε, βρίσκομε ερωτικές περιπέτειες, και με γυναίκες που επίσης βρίσκονται έξω από την επίσημη κοινωνία, με εταίρες, δηλ. με ξένες ή απελεύθερες.»
Ο Φρόιντ, μολονότι οι αστικές του προλήψεις τον εμποδίζουν να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα, παρατηρεί, επίσης, ότι το προλεταριάτο στα θέματα του έρωτα έχει διαφορετική στάση από τις ιδιοκτήτριες τάξεις, τις «καλλιεργημένες», όπως τις ονομάζει. Αυτό το αποδίδει με ένα φανταστικό παράδειγμα: Δύο κοριτσάκια 5-6 χρόνων, το ένα του ιδιοκτήτη μιας πολυκατοικίας, το άλλο κόρη του θυρωρού, παίζουν. Ανάμεσα στα άλλα παιχνίδια παριστάνουν και το αντρόγυνο. Στη συνέχεια η κόρη του ιδιοκτήτη εξελίσσεται σε νευρωτική και σεξουαλικά ανώμαλη, η κόρη του θυρωρού εξελίσσεται νορμάλ από όλες τις απόψεις. Γιατί;
Γιατί το «ανεπτυγμένο Εγώ» παρουσιάζει ψυχο-σεξουαλικές διαταραχές; Φταίει η «καλλιέργεια» και ο «πολιτισμός», μας λέει ο Φρόιντ. Είναι το τίμημα που πληρώνει η ανθρωπότητα για την πρόοδο! Αυτό είναι το γενικό συμπέρασμα. Ενώ σωστά διαπιστώνει την αλληλεξάρτηση του χαρακτήρα και της σεξουαλικότητας, δεν περνάει από το μυαλό του, ούτε αναρωτιέται, τι είδους «καλλιέργεια» είναι αυτή και τι «πολιτισμός» διαμόρφωσε την κόρη του ιδιοκτήτη;
«Καλλιεργημένος» θεωρείται στη σύγχρονη κοινωνία όποιος έχει αφομοιώσει την αστική παιδεία. Με άλλα λόγια αυτός που με τη διδασκαλία και την πρακτική ζωή έχει αφομοιώσει όχι μόνο κάποιες θετικές γνώσεις, αλλά και την αστική ιδεολογία. Τις αντιλήψεις και την ηθική που δικαιώνουν το νόμο της ζούγκλας – τον θεμελιωμένο στην οικονομία της αγοράς. Είναι μια παιδεία που αποδίδει κεντρική σημασία στην προσωπική αξία, το προσωπικό συμφέρον, σε ανταγωνισμό με την αξία και το συμφέρον των άλλων.
Ατομισμός
Αναμφίβολα αυτός ο ατομισμός γεννήθηκε και αναπτύχθηκε μαζί με τον πολιτισμό. Είναι το αποτέλεσμα της βαθμιαίας απόσπασης του ανθρώπου από τη φύση. Επειδή όμως αυτή συντελείται, μέχρι σήμερα, δια μέσου ταξικών κοινωνιών και ταξικών ανταγωνισμών, συνοδευόταν και από μια αναπτυσσόμενη απόσπαση του ανθρώπου από την ίδια του τη φύση. Η ομοφυλοφιλία δεν είναι παρά η απόσπαση του ανθρώπου από την ίδια του τη φύση. Στην πρωτόγονη κομμουνιστική κοινωνία, η οποία χαρακτηριζόταν από την ενότητα συμφερόντων των μελών της ομάδας και αποκλειόταν ο ατομισμός, η ομοφυλοφιλία ήταν εντελώς άγνωστη. Στη βάση της συντροφικότητας και της αγάπης η ψυχρότητα και η σεξουαλική ανικανότητα ήταν επίσης φαινόμενα άγνωστα.
Σε αντίθεση με τη συντροφικότητα που χαρακτήριζε τον πρωτόγονο κομμουνισμό οι ταξικές κοινωνίες και ιδιαίτερα ο καπιταλισμός ανέπτυξαν τον ατομισμό σε θεότητα. Η θεοποίηση του ατόμου είναι η αρχή των μαρτυρίων του και της μοιραίας πτώσης του. Αναπόφευκτα ορισμένα άτομα εξελίχθηκαν σε μάστιγες των συνανθρώπων τους και ολόκληρης της κοινωνίας. Η κοινωνία του ατομισμού είναι η κοινωνία του εξευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας: « Η ανώτερη ανάπτυξη της ατομικότητας πληρώνεται με μια ιστορική διαδικασία που κάνει τα άτομα θύματά της» (Μαρξ).
Και αυτή η προσωπικότητα νιώθει τόσο πιο εξευτελισμένη, πιο πληγωμένη και πιο μανιασμένη, όσο περισσότερο αυτάρεσκα και ματαιόδοξα στρέφεται στον εαυτό της. Αυτή η προσωπικότητα βρίσκεται μονίμως σε αναμέτρηση με κάθε άλλη. Αγωνίζεται να ανέλθει όσο γίνεται ψηλότερα. Και όταν δεν τα καταφέρνει παρηγορείται υποβιβάζοντας τους διπλανούς της. Τα παθήματα των άλλων, η δυστυχία τους, είναι μια δική της επιτυχία και ευχαρίστηση.
Στην πραγματικότητα κανείς μας δεν είναι εντελώς απαλλαγμένος από τις ψυχολογικές επιρροές της κοινωνίας που ζούμε, έστω και αν τις καταδικάζουμε και τις πολεμάμε. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως ο βαθμός κάνει τη διαφορά.
Όπως για τον έμπορο το έπαθλο του πετυχημένου ανταγωνισμού είναι ο πελάτης, έτσι για τους επίδοξους εραστές (άντρες και γυναίκες) η προσωπική τους αξία επιβεβαιώνεται στην προτίμηση του άλλου φύλου. Και όταν αντί αυτής έρχεται η απόρριψη, η ψυχολογική καταβαράθρωση είναι τόσο πιο βαθιά και τόσο πιο τραυματική, όσο πιο μεγάλο είναι το πάθος για προσωπική αναγνώριση, κοινωνική υπεροχή και καταξίωση. Με άλλα λόγια είναι τόσο πιο οδυνηρή, όσο περισσότερη σημασία δίνουν τα άτομα στις κυρίαρχες αξίες.
Η μαρξιστική οπτική
Εάν λοιπόν οι ανταγωνιστικές σχέσεις και η ανταγωνιστική ψυχολογία που διαμορφώνουν, είναι το κρυμμένο μυστικό των ψυχο-σεξουαλικών παρεκκλίσεων, μπορεί να αντιμετωπίζουμε τους ομοφυλόφιλους με κατανόηση και ανοχή, αλλά δεν καθαγιάζουμε την κατάστασή τους. Τους θεωρούμε θύματα ενός απάνθρωπου καθεστώτος που πρέπει να ανατραπεί. Για τους μαρξιστές λοιπόν το ζήτημα μπαίνει διαφορετικά: Αγώνας για τη διάλυση ή την εξασθένιση του αστικού Εγώ (πηγή όλων των διαστροφών), αγώνας για μια νέα, συλλογική δομή του Εγώ, ένα είδος ομαδικού Εγώ που αποτελεί την προϋπόθεση για μια νέα συνεργατική δομή των ενστίκτων, που θα είναι το ψυχοσεξουαλικό ισοδύναμο στη συλλογική ιδιοποίηση της παραγωγής.
Αν παρόλα αυτά κάποια μικροαστικά στοιχεία επιμένουν να ανάγουν την ομοφυλοφιλία σχεδόν σε αρετή, δεν μας παραξενεύει καθόλου. Ούτε μας παραξενεύει ότι οι «αριστερές» ηγεσίες και ο μικροαστικός επαναστατισμός θέλουν να «εμπλουτίσουν» το σοσιαλιστικό πρόγραμμα με τα «δικαιώματα» των ομοφυλοφίλων. Ο ταξικός και πολιτικός ερμαφροδιτισμός πάει πακέτο με κάθε λογής ερμαφροδιτισμό!
Πολιτικά ερμαφρόδιτους και όλους ομοφυλόφιλους θέλει να μας κάνει ο κοσμοπολιτισμός της Νέας Τάξης…
ΤΕΛΟΣ
Tags: Gay, Αδελφές, Γάμος Ομοφυλοφίλων, Γάμοι Ομοφυλοφίλων, Θάλεια Βεργή, Λεσβίες, Ρεσάλτο, Oμοφυλοφιλία
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
23 Σεπτεμβρίου 2008 at 8:54 πμ
Η επιστήμη λέει ότι σε ΟΛΕΣ τις κοινωνίες,΄ΟΛΕΣ τις εποχές υπήρχαν και υπάρχουν ομοφυλόφιλα άτομα!
Επίσης, η ομοφυλοφιλία υπάρχει ως πρακτική ακόμα και σε πολλά ζώα, που ως γνωστό δεν έχουν ούτε πολιτισμό , ούτε αστικές τάξεις, ούτε κομμουνισμούς, ούτε θρησκείες να τους κολάνε το μυαλό.
Το πρόβλημα με όλους τους δογματικούς ανθρώπους είναι ένα και κοινό.
Πάνε να βάλουνε τη φύση στα κουτάκια που έχουν φτιάξει στο μυαλό τους.
Δυστυχώς, η φύση δε μπαίνει σε κουτάκια. Είναι χαοτική και κάθε φορά ρεζιλεύει τα κουτάκια του ανθρώπινου μυαλού!
Όσοι όμως είναι δογματικοί, είναι ανίκανοι να αποδεχθούν αυτή τη διαφορετικότητα στη φύση. Πρέπει τα πάντα να συμβίβάζονται με την αδιαπραγμάτεθτη και αλάνθαστη θεωρία τους. ΤΕΛΟΣ!
Έτσι, λοιπόν, αυτό που πειραματικά αποδεικνύεται ως πραγματικότητα, το βαφτίζουν “ανώμαλο” , “διαστροφή” , “αμαρτία”, το αναθεματίζουν και πιστεύουν ότι απλά δεν υπάρχει!
Οι θρήσκοι το λένε “δαιμονική επιρροή”
Οι Κομμουνιστές “αστική διαστροφή”
Οι Ναζιστές “Μόλυνση”
και δε συμμαζεύεται…
Και η φύση μας κλείνει το μάτι και ξεκαρδίζεται με τη βλακεία μας!
“Γνωθι Σαυτόν” ελεγε ο Σωκράτης. Τεράστια κουβέντα! Η πεμπτουσία της ζωής! Να γνωρίζω τον εαυτό μου και το τι μπορώ να δώσω! Αυτό μπορώ να δώσω και πρέπει να το δίνω! Αυτό είναι αναγκαίο να το σέβεται η κοινωνία. Αλλιώς, θα γεμίσουμε υποκριτές νευρωτικούς και διαταραγμένους που προσποιούνται ότι είναι κάτι άλλο, μόνο και μόνο για να ησυχάζει η συνείδηση κάποιων δογματικών ότι- και καλά- η θεωρία τους είναι η απόλυτη αλήθεια και δεν υπάρχει τίποτε άλλο.
26 Σεπτεμβρίου 2008 at 11:43 πμ
Δεν το λέει η επιστήμη αλλά, όντως, είναι διαπιστωμένο ότι πάντα υπήρχαν και αδελφές και βιαστές και παιδεραστές. Τι σημαίνει αυτό; Α! Ξέχασα, αν πάνε να πνιγούν οι άλλοι να πάω κι εγώ από “πίσω”!
Επίσης δε σε υποχρέωση κανένας να ανήκεις στο “πολιτισμένο” ανθρώπινο είδος (βλ.λ. Δικαίωμα Αυτοπροσδιορισμού). Αλλά μερικοί από εμάς έχουμε το κόλλημα να γινόμαστε καλύτεροι και να προ οδεύουμε, γιατί οι σπηλιές έχουν πολλή υγρασία. Εσύ τώρα μπορείς να αντιγράψεις κι άλλα ¨καλά” της φύσεως όπως ο κανιβαλισμός (κροκόδειλος, λέων) ή αυτοκαταστροφικότητα (λύγξ).
Τώρα το πρόβλημα σου που έχεις με το άλλο σημείο του σώματος μας που λέγεται “μυαλό” δεν μπορώ να σου προτείνω τίποτα (λοβοτομή ίσως;).
Η φύση δε μπαίνει σε κουτάκια γι αυτό και δε μπορούν να τεκνοποιήσουν οι γαυ (gay).
Επίσης οι απόψεις τις κοινωνίας μας μόνο δογματικές δεν είναι, αλλά καθ’ όλα πρακτικές! Άνθρωπος από τις πρώτες κοινωνίες έως σήμερα (αλλά και στο μέλλον) προσπαθεί να βρει τον καλύτερο τρόπο να κοινωνεί/συμβιώνει για να ζει καλύτερα (βλ.λ.ευδαιμονεί) και να προοδεύει. Αυτό που αποκαλείς εσύ ως “δόγματα” είναι το εμπειρικό αποτέλεσμα της σεξουαλικής συμπεριφοράς των ομοφυλόφιλων ατόμων. Ρώτα και τους γονείς σου γι’ αυτό (βλ.λ. εγγόνια).
Όσο για το τι προσφέρεις στη κοινωνία εκτός από τις αιμορροΐδες σου δεν το ξέρω.
Κι εδώ έρχεται και η κύρια διαφωνία μου με τους ομοφυλόφιλους που είναι ο Γάμος! Δεν με έννοιαξε ποτέ το θέμα των γαυ (gay) μέχρι σήμερα γιατί δεν ανακατεύομαι με τις ζωές των άλλων, αλλά όχι και ΓΑΜΟ! Εμένα μου φεύγει ο “κώλος” (κατά το κοινώς λεγόμενο) να μεγαλώσω (αυτό έχω να “προσφέρω” εγώ) τρία παιδιά-πολίτες-φορολογούμενους (όπως θες πάρ’ το) για “ξεκωλώνοντα锨οι γαυ (gay)?? Να προσπαθώ εγώ να τα βγάλω πέρα με τα πενιχρά μέσα/δικαιώματα που δίνει το κράτος/νόμοι στην οικογένεια κι αυτοί να θέλουν να τα επωφεληθούν για να ψωνίζονται; Τότε ναι προτιμώ να είμαι με τους “υποκριτές νευρωτικούς και διαταραγμένους”
13 Οκτωβρίου 2008 at 8:09 πμ
Ποιός αποτυχημένος πούστης έθεσε αυτή την ερώτηση;
13 Φεβρουαρίου 2009 at 1:25 πμ
(βρε βρε , την Θάλεια Β. ! ώστε υπάρχει τελικά ! διότι είναι τόσο απίστευτη που πάντα έλεγα “μα δεν υπάρχει !”)
Αγαπητέ ( τρόπος του λέγειν) κ. Νετάκια να σας πληροφορήσω ότι
α)είμαι γκέυ και
β) ότι πληρώνω στην εφορία ετησίως περί τα 17.645 χιλιάδες ευρώ. Είμαι σχεδόν βέβαιως ότι δεν πλήρωνετε ούτε τα μισά (διότι , εκ της αισθητικής του λόγου σας και για φοροφυγά σας κόβω , και για κακοπληρωμένο) . Επομένως για να μεγαλώσετε τα παιδάκια σας , και για να έχετε εκ του κράτους τα όποια προνόμια εσείς οι τρίτεκνοι (και άνω) , εμείς οι άτεκνοι “ξεκωλωνόμαστε” και σας τα σκάμε δια της φορολόγησής μας . ( Αχ βρε κακομοίρη! πώς είσαι έτσι : τιμωρημένος απλώς και μόνος δια της υπάρξεως σου )
13 Φεβρουαρίου 2009 at 8:07 μμ
α) Θα το ξαναπώ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΄Η ΚΟΜΠΛΕΞ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ.
β) Το ότι έχεις μεγάλυτερα έσοδα από εμένα αποδεικνύει ότι δεν ούτε σε καταπιέζει κανείς ούτε περιθωριοποιημένος είσαι. Τουλάχιστον στην Ελλάδα δεν μπορεί να μας κατηγορήσει κανείς για ομοφοβικούς. Και κλαμπ έχουμε και τη Μύκονο και φεστιβάλ και παρελάσεις κτλ (Οι χρυσαυγίτες που πέταξαν αυγά δεν είναι ούτε το 0,01%!)
Θα ξαναπώ επίσης ότι το πρόβλημα υπάρχει στη φασιστική προσπάθεια επιβολής αυτού που εννοούμε “Γάμο” και τη προσπάθεια γελοιοποίησης του. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι γουστάρει. Κι άν κάποιος είναι/νοιώθει πραγματικά ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ δεν έχει ανάγκη ούτε τα δήθεν “ανθρώπινα δικαιώματα” ούτε κανένα κράτος να του δώσει χαρτί “νομιμοφροσύνης” με τον ποιόν θα συγκατοικήσει. Ούτε νομοι υπάρχουν κατά της ομοφυλοφιλία (αυτό μας έλλειπε για να σας προλάβω), ούτε νομίζω ότι χρειάζεται η σεξουαλική προτίμηση να γίνει “νόμιμη” για να προστατευτούν (από ποίον;) οι ομοφυλόφιλοι.
Όσο για τις πρόνοιες του Νόμου για τους έγγαμους δεν υπάρχουν για το ζευγάρι αλλά για το μέλλον της κοινωνία που είναι τα παιδιά. Αυτά προστατεύει και στηρίζει ο Νόμος. Για παράδειγμα δίνει στη σύζυγο την σύνταξη του άντρα γιατί θεωρεί (ορθώς) ότι ακόμη και αν δεν εργάστηκε και δεν είχε ασφαλιστικές εισφορές ασχολήθηκε αποκλειστικώς με την ανατροφή των τέκνων. Το κράτος το κάνει αυτό ακόμη και με “ζημιά” γιατί τα παιδιά είναι ο μόνος τρόπος διαιώνισης μιας κοινωνίας.
Ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι τι προσφέρει; Όσο για τα κληρονομικά δικαιώματα που προβάλουν ώς δικαιολογία για το Γάμο μπορούν να λυθούν με μια επίσκεψη σε ένα συμβολαιογράφο με μία Διαθήκη ή ένα σύμφωνο “δωρεας” κτλ.
5 Μαρτίου 2009 at 8:43 μμ
Ο Θεός να φυλάει την κοινωνία απο άτομα σαν την Κα Βεργή. Οι πρόγονοι της έκαιγαν της ανεξάρτητες γυναίκες θεωρώντας ότι είναι μάγισσες. Οι πιο παλιοί απο αυτούς έπαιρναν το ρόπαλο και χτυπούσαν τις γυναίκες για να πολλαπλασιαστούν με τη βία, στη ναζιστική Γερμανία έκαιγαν τους Εβραίους και στην Αμερική έβαζαν τους μαύρους σε άλλα σχολεία.
Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν ποτέ η επιστήμη αποδείξει αν είναι κατι φυσικό η αφύσικο ούτε με ενδιαφέρει αν το επιτρέπει ο καθένας. Είναι και αυτοί άνθρωποι και δεν μπορείς σε κανένα ανθρώπινο ον να του πείς να μην ερωτευτεί και να μην αγαπήσει επειδή ο καθένας δεν γουστάρει.
Όσο για το θέμα του γάμου, για ποιον γάμο λέτε, αυτόν που έχουμε ξεφτυλίσσει όλοι εμείς και βλέπουμε διασήμους και μη να χωρίζουν και να ξαναπαντρεύονται σε ένα χρόνο και λιγότερο?
Έλεος, αφήστε τον κόσμο να είναι ευτυχισμένος όπως νοιώθει δεν σας απειλούν αυτοί σε τίποτα.
6 Μαρτίου 2009 at 11:58 πμ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ……….!!!!!!! ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ.
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ! Ειναι μια μειοψηφία που θέλει να επιβάλει με κάθε μέσο κυρίως αθέμιτο (πρότυπα θυληπρεπών* στο ράδιο και στη τηλεόραση, διασυρμό και ύβρεις σε όποιον έχει αντίθετη άποψη).
*Λες κι όποιος είναι ομοφυλόφιλος κυκλοφορεί με πουπουλα και φτερά στο κεφάλι σα γελοίος ή περπατάει σα να το φυσάει ο αέρας.
Στην Ελλάδα ήταν και είναι πάντα αποδεκτοί και δεν υπάρχουν διακρίσεις (πχ Χατζηδάκης). Αυτοί που αυτοχρίζονται “ακτιβιστές” ομοφυλόφιλοι ή κάτι σούργελα που γελοιοποιούνται στη τηλεόραση είναι αυτοί δημιουργούν τα άσχημα πρότυπα που έχει πολύς κόσμος για τους ομοφυλόφιλους. Για παράδειγμα ο ΤΡΟΠΟΣ που γίνεταιη ATHENS PRIDE με τα σεξουαλικά υπονοούμενα το μόνο που κάνει είναι να δίνει την εικόνα ότι ομοφυλόφιλοι σκέφτονται/κάνουν όλη την ώρα σεξ και δεν έχουν άλλη ασχολία ή ζώη, πράγμα που είναι ανακριβές.
Όσο για το δήθεν “δικαίωμα του γάμου” έχω απαντήσει εδω
Τώρα το ότι “διασημοι” όπως λές τον “ξεφτυλίζουν” δε φταίει ο θεσμός. Γι αυτό και προβλέπει κι ο νόμος περιορισμό των αριθμό γάμων που μπορεί να κάνει κάποιος.
6 Μαρτίου 2009 at 5:05 μμ
Δηλαδή τα ζευγάρια που παντρεύονται και δεν μπορούν να κάνουν παιδιά είναι ανώμαλα και δεν πρέπει να τους επιτρέπεται το δικαίωμα του γάμου; Τι άλλο θα ακούσω.
Όσο για τους διάσημους που λές μου φαίνεται ότι η επαφή με την κοινωνία μας δεν είναι και τόσο καλή που έχεις. ΧΙΛΙΑΔΕΣ είναι οι απλοί άνθρωποι που ξεφτιλλίζουν το γάμο και με το που παντρεύονται χωρίζουν η βρίσκουν γκόμενα η γκόμενο, μην κρύβεσαι πίσω απο το δάχτυλο σου. Όσο για αυτά που λές θα συμφωνήσω απλά οι gay είναι θύματα είτε της δικιά σου ρατσιστικής σκέψης είτε της προοδευτικής σκέψης που δεν έχει ταυτότητα χωρίς να είναι όμως η μόνη προοδευτική σκέψη που λές. Για αυτά τα Athens Pride που λές ούτε με νοιάζει ούτε και ασχολούμε τι κάνουν εκεί δεν αντιπροσωπεύουν τους gay και πάνε μόνο μερικοί που θέλουν με ( λάθος τρόπο να πάνε κόντρα στο σύστημα, αυτοί όμως δεν είναι όλοι οι gay.
Ότι και να πιστεύεις παρόλα αυτά και όποιος και αν είσαι δεν έχεις το δικαίωμα να τους αφαιρείς τη δυνατότητα να αγαπιούνται και να κάνουν ότι θέλουν με τον άνθρωπο που θέλουν και αυτό δεν είναι κάτι που θέλει συζήτηση. Τώρα για το άν είναι άνθρωποι στον τίτλο σου δεν θα το σχολιάσω καν!
ΥΓ: υπάρχουν και φτωχοί gay όπως και φτωχοί str8.
8 Μαρτίου 2009 at 6:10 μμ
Ποιος είπε ότι τα ζευγάρια που παντρεύονται και δεν μπορούν να κάνουν παιδιά είναι ανώμαλα και δεν πρέπει να τους επιτρέπεται το δικαίωμα του γάμου; ΕΓΩ Τι άλλο θα ακούσω! Απλώς το ότι κάποιοι δεν τηρούν το “σκοπό” του Γάμου δεν σημαίνει οτί αναιρείται ο “σκοπός”. Σεβαστό κι ανθρώπινο είναι. Και προτιμώ τα άτεκνα ζευγάρια στο οποία υπάρχει αληθινή αγάπη από κάποιους που σκορπάνε παιδιά για να τα ταλαιπωρούν με διαζύγια και καυγάδες γιατί δεν ήξεραν τι ήθελαν όταν παντρεύτικαν όλα μέσα στη ζωή είναι.
Τἐλος το ότι δεν υπάρχει δικαίωμα γάμου στους gay δεν σημαίνει με κανένα τρόπο αυτό που γράφεις “Ότι και να πιστεύεις παρόλα αυτά και όποιος και αν είσαι δεν έχεις το δικαίωμα να τους αφαιρείς τη δυνατότητα να αγαπιούνται και να κάνουν ότι θέλουν με τον άνθρωπο που θέλουν και αυτό δεν είναι κάτι που θέλει συζήτηση”.